HUMAN DESIGNED LEVEN


Al meer dan 10 jaar ben ik op weg op mijn pad van bewustwording. Met vele ups en downs en via vele spirituele omzwervingen. Steeds meer luisterend naar mezelf. Toen kwam Human Design op mijn pad, waarin voor mij alles samen komt.

Toen ik er zelf achter kwam dat ik qua Type een Projector ben, was dat een feest van herkenning. Alsof eindelijk iemand mij helemaal zag voor wie ik ben. Er vielen heel veel kwartjes!
Mijn kwaliteit is vooral om de energie van anderen in goede banen te helpen leiden. Ik was natuurlijk niet voor niks hulpverlener van beroep, later manager, en nu coach. Nu snap ik veel beter wat ik al jaren voelde maar niet kon plaatsen. Dat ik soms veel rust nodig heb, niet gelukkig wordt van een 36-urige werkweek, dat mijn gevoel mij kan leiden en niet mijn hoofd, dat mijn baan als manager mij niet meer paste…

Wat een opluchting dat ik dus niet raar ben omdat ik de wereld niet hetzelfde ervaar als 80% van de mensheid! Ik mag dus luisteren naar mezelf, ook al doe ik dan dingen die vaak niet passen in deze vooral door generators bevolkte wereld.

Als projector zal ik al mijn kennis en waarnemingen alleen maar mogen delen met mensen die daarvoor open staan en mij daartoe uitnodigen; anders zal ik weerstand oproepen en niet erkend worden voor wat ik te brengen heb. Wachten op de juiste uitnodiging is mijn strategie. Niet zo makkelijk soms, als je je mond moet houden terwijl je precies ziet wat er aan de hand is! Maar het maakt het ook begrijpelijker waarom mensen mij soms op afstand houden of niet aankijken; niet iedereen zit te wachten op de doordringende blik van de projector…Door dat te respecteren voorkom ik dat ik in mijn valkuil stap: verbittering, omdat ik niet gezien word voor wat ik te brengen heb.

Het geeft ook meer begrip en respect voor anderen, mijn dochter en partner bijvoorbeeld, die beide Manifesting generators zijn. Die zitten letterlijk anders in elkaar dan ik en ervaren de wereld daardoor ook anders. Zij hebben een andere energie en nemen op andere manieren beslissingen. Ik kan gebruik maken van hun energie maar kan en hoef niet net zo actief te zijn als zij. Dan put ik mezelf uit. Als je snapt hoe dat komt, kun je daar beter mee omgaan en hoef je daarover geen strijd aan te gaan. Ieder mag zijn wie hij is.



Mijn naam is Peter Toet. Na 25 jaar werkzaam bij de politie raakte ik daar uit en viel in een groot gat. Ik had in die jaren zeer veel mensenkennis opgedaan en genoot eigenlijk van elk contact dat ik had. Positief of negatief. Elke ervaring bracht iets. Al zag ik dat toen zeker niet zoals ik het nu zie. Vooral vanuit het grote gat voelde ik dat er veel meer moest zijn in het leven en in jezelf, dan alleen het afdraaien van je dagelijkse rol.

Daartoe heb ik zeer vele boeken gelezen en workshops gevolgd, waarbij het mij opviel dat je als mens eigenlijk helemaal vast zit in patronen en conditioneringen die als vanzelfsprekend afspelen. Ook dat vele van deze conditioneringen zijn ontstaan uit overleven en/of van je ouders en omgeving.

Meedrijven in dat wat "Normaal" is in jouw buitenwereld en de maatschappij. Dat voelt op een gegeven moment helemaal niet meer goed. Want wanneer gaat het nu echt om jou en kun jij beslissingen nemen als jezelf, vanuit jouw eigen diepste waarheid. Ongeacht hoe die buitenwereld daarop reageert of wat deze daar van vindt.

Vorig jaar voelde ik al een tijdje dat er meer uit het leven te halen was en ik dat niet deed. Ik wilde wel graag meer inzicht krijgen in mijzelf en mijn omgeving, maar had geen idee. Op een dag ontving ik een uitnodiging in mijn mailbox om een lezing bij te wonen over Human Design. Ik had er nog nooit van gehoord en vroeg mij af of ik daar naar toe zou willen.

Voordat ik er over na kon denken hoorde ik mijn onderbuik een hele grote Ah-Hah (Ja!) zeggen. Ik was verrast door deze reactie van mijn lijf en wist nu zeker dat het kennelijk de bedoeling was dat ik daar naar toe zou gaan. Daar zijnde voelde ik gelijk dat ik geraakt werd door de behandelde materie. In elke vezel voelde ik dat dit systeem voor mij klopte en dat ik het experiment aan wilde gaan. Er gaat bijna geen dag voorbij zonder dat ik hier mee bezig ben. Krijg en deel ik inzichten, heb ik hierover prachtige gesprekken met anderen en voel ik het als mijn missie om dit, naast het zelf te leven, zo veel mogelijk uit te dragen. Het geeft zo veel inzicht, rust en acceptatie in wie ik ben en de ander is. En dat gun ik iedereen!

Nu weet ik ook dat de mind een prachtig instrument is met vele kwaliteiten. Maar niet geschikt is voor het nemen van jouw beslissingen. Ik moet b.v. naar mijn onderbuik luisteren. Dat is mijn autoriteit. Niet de buitenwereld om mij heen of de verankerde conditioneringen. Geen makkelijk experiment. Maar als ik nu al merk wat het mij en mijn omgeving gebracht heeft kan ik alleen maar van de daken schreeuwen: "Volg je strategie en luister naar je autoriteit!".